dinsdag 2 januari 2024

Dubai: metafoor van de hypocrisie van de politiek

Enige tijd geleden – tijdens de klimaatconferentie in Dubai - zag ik reclame voor Natuurmonumenten via YouTube. Gewoon belachelijk! Wereldleiders vliegen naar Dubai, sommigen in privéjets. Regeringen geven miljarden uit aan wapens. De wapenindustrie is misschien wel de meest lucratieve industrie op aarde. Nederland doet mee met de oorlog. Mark Rutte zei: het is ook onze oorlog..... En Natuurmonumenten roept op om meer te doen voor de natuur..... Rot op! Om met Mark Rutte te spreken..... Ik geef geen cent voor welke milieuorganisatie ook. Mijn kerstboom is de meest ecologische kerstboom van heel Nederland. We snijden gewoon een stuk van onze ooit geplante en als kerstboom gekochte boom af en zetten die in een standaard. Het jaar erop doen we hetzelfde. We hebben geen magnetron. We hebben gaan droger. We zouden wel zonnepanelen willen, maar door die nieuwe regeling doen we dat niet meer. De politiek is degene die het milieu verpest. Politici zijn onze vijanden en de vijanden van de natuur. Alexander gaat gewoon jagen, zonder vergunning. We planten gigantische gedrochten in de Noordzee waardoor jaarlijks miljoenen vissen doodgaan en duizenden vogels een zeegraf vinden. Batterijen op wielen worden gepromoot en het zijn de Afrikaanse kindertjes die ons moeten helpen. Ik zou liever wat andere monumenten oprichten: o.a. een monument voor de naïviteit. en eentje voor de onwetendheid. en eentje voor de onnadenkendheid en eentje voor de volgzaamheid.

Some time ago – during the worldwide conference on climate change - I saw an advertisement for Natuurmonumenten on YouTube. Just ridiculous! World leaders fly to Dubai, some in private jets. Governments spend billions on weapons. The arms industry is perhaps the most lucrative industry on earth. The Netherlands participates in the war. Mark Rutte said: it is also our war..... And Natuurmonumenten calls for more to be done for nature..... Fuck off! To quote Mark Rutte.....I don't give a cent for any environmental organization. My Christmas tree is the most ecological Christmas tree in the whole of the Netherlands. We simply cut off a piece of the tree we once planted and bought as a Christmas tree and put it in a stand. The next year we do the same. We don't have a microwave. We have a drier. We would like solar panels, but because of this new arrangement we no longer do that. Politics is the one that ruins the environment. Politicians are our enemies and the enemies of nature. Alexander just goes hunting, without a permit. We plant gigantic monstrosities in the North Sea, causing millions of fish to die every year and thousands of birds to find a sea grave. Batteries on wheels are being promoted and African children are the ones who need to help us. Don’t make me laugh or rather: don’t make me cry!

I love nature. I have a small garden and it is full of trees.

So I suggest that we have to erect some monuments, no natuurmonumenten (monuments for nature), but other ones: a monument for naivety. and one for ignorance. and one for thoughtlessness and one for docility.

 

 

Democratieën kennen geen kantelpunten

De NOS, onze Nederlandse staatsomroep, heeft weer eens een artikeltje over democratie geplaatst. De aanleiding is dat er in 2024 in veel landen verkiezingen plaatsvinden en die landen vertegenwoordigen meer dan de helft van de wereldbevolking. Daarbij zou er sprake zijn van een verschuiving van democratie naar autocratie. Ik ben absoluut geen voorstander van autocratie, maar we weten dat Plato democratie niet hoog in het vaandel had staan, sterker nog: hij was een tegenstander van democratie en Plato is niet zomaar iemand. Hij wordt na 2000 jaar nog steeds gelezen en alom gerespecteerd door mensen die beschikken over enige algemene ontwikkeling, terwijl Biden over honderd jaar beslist in de vergeethoek is geplaatst.

Democratie zegt niet zo veel. Marlies Glasius, hoogleraar internationale betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam, zegt en ik citeer: "Als het gaat over de kwaliteit van democratie, dan staren we ons te veel blind op verkiezingen. Verkiezingen zijn slechts één indicator van een functionerende democratie." De vraag is of er überhaupt ergens een goede democratie bestaat.

In de Nederlandse mainstream media lezen we vaak dat de Verenigde Staten een democratie zijn. Dat las ik ook in dit onderhavige artikel van de NOS. Dat is natuurlijk volkomen onzin.  Ik citeer John Morijn, hoogleraar recht en politiek in internationale betrekkingen aan de Universiteit van Groningen: “ hoewel de Amerikaanse democratie nog goed functioneert, worden de aankomende verkiezingen spannend voor de richting die het land opgaat. Het worden de belangrijkste verkiezingen voor iedereen die in de vrije wereld wil leven". In de V.S. gaat minder dan de helft van de bevolking stemmen. Dat impliceert dat er vrijwel geen draagvlak is. Mensen vinden het niet de moeite waard om te gaan stemmen. In de V.S. heeft de president een vetorecht en hij staat aan het hoofd van leger en politie. De V.S. doen waar zij zin in hebben en storen zich helemaal nergens aan. Ze hebben officieel 750 militaire bases in meer dan 80 landen, maar er schijnen nog zo’n 250 bases te zijn, wat bijlkaar het getal van 1000 bases oplevert. Dit land is het tegendeel van democratie. Als je daar macht wilt hebben, moet je eerst een aantal miljoenen op de bank hebben staan.

Uiteraard lezen we bij de NOS dat men zich zorgen maakt over de mogelijkheid dat Trump aan de macht kan komen. Als Trump inderdaad aan de macht komt en als hij inderdaad uit de NAVO stapt, is dat een grote stap voorwaarts op weg naar vrede. Trump is uiteraard een clown, maar wanneer hij de hulp aan Oekraïne stopzet, is dat een erkenning van de macht van Rusland. Rusland zal die oorlog sowieso gaan winnen.  Maar goed, hier gaat het nu even niet over. Waar het mij om gaat, is wat ik lees in dit artikel en dat is een hoop onzin.

Nog een voorbeeld van hetgeen deze Morijn zegt. Hij zegt dat Hongarije een autocratie is, terwijl dat niet waar is. Hij zegt dat de regering de controle heeft over de rechtspraak, door rechters te vervangen door niet-onafhankelijke mensen en door druk uit te oefenen op het maatschappelijk middenveld, maar hij vergeet te vermelden dat in Nederland de meeste rechters evenmin onafhankelijk zijn. Hij vergeet te vermelden dat er nogal wat NGO’s bestaan die totaal niet worden gecontroleerd, terwijl ze veel subsidie ontvangen. Tenslotte vergeet hij te zeggen dat wij lid zijn van de WHO, terwijl de WHO geen democratisch gekozen orgaan is en deze organisatie veel macht heeft.

Rusland is inderdaad min of meer een autocratie geworden en de verkiezingen daar zijn schijnverkiezingen, maar in Oekraïne is dat niet anders. Zelensky is eveneens een autocraat die zijn bevolking de slachtvelden opstuurt. Ik zie geen verschil.

Kortom, de NOS probeert de lezer weer wat op de mouw te spelden. Niet voor niets is de NOS een verlengstuk van de regering.

 

Dit is de link:

 

 

 

https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2503484-het-grote-wereldwijde-verkiezingsjaar-2024-kantelpunt-voor-de-democratie

maandag 1 januari 2024

Chaos, wellust, Poetin en Orwell: recept voor misleiding

 

In Doorbraak van 15 augustus jl. las ik een column van Frans Crols waarin hij George Orwell, het hedendaags hedonisme, Hitler en Stalin bij de kop pakt en die vier elementen door elkaar husselt totdat er een onleesbare brij ontstaat van nietszeggendheden doorspekt met een vleugje actualiteit en volgzaamheid. Inmiddels ben abonnee van Doorbraak, omdat ik  artikelen die dit medium biedt doorgaans vrij lezenswaardig vind. Ik lees in nogal wat artikelen eigengereidheid en juist dat bevalt me wel. Daarom was ik verbaasd over dat warrige stuk van Frans Crols.

Crols begint zijn artikel met de stelling dat nazisme doorbrak omwille van het genot als hoogste goed in Europa. Bij mijn weten concentreerde het nazisme zich in drie staten en manifesteerde het zich in drie verschillende gedaantes. De relatie tussen nazisme en genot is voor mij onbekend en Crols slaagt er niet in dit standpunt te onderbouwen. Hij vergelijkt vervolgens de oorlog in Oekraïne met westerse wellust dit tot uiting zou komen in allerlei feesten.

In de tweede alinea beweert Crols dat West-Europees links onthutst was nadat Hitler en Stalin in 1939 een niet-aanvalsverdrag hadden gesloten. Waarom alleen West-Europees links? In West-Europa speelde links in die tijd niet zo’n grote rol. George Orwell was inderdaad antikapitalistisch, anarchistisch en anti-imperialistisch. Hij zou waarschijnlijk de wellust, de westerse decadentie wel veroordeeld hebben.

Daarna zegt Crols dat de koppen van Hitler en Poetin in hun jonge jaren op elkaar lijken en hij gaat zelfs zover dat hij ze vergelijkt met een gekruisigde Christus. Net als Christus zouden zij martelaren zijn, slachtoffers. Ik denk dat maar zeer weinig mensen een gelijkenis herkennen tussen Hitler en Stalin in hun jonge jaren en al helemaal geen gekruisigde Christus zien in deze mannen. Ik ga wel enigszins mee in het idee dat zowel Hitler als Poetin gezien kunnen worden als gemartelden, maar dan zou je deze uitspraak wel moeten onderbouwen.

Wat moet de lezer aan met de volgende vergelijking? Hitler en Poetin hebben dezelfde kijk op de valsheid van de wellust. Ook deze vergelijking is niet onderbouwd. Nadat de schrijver een lang citaat van Orwell heeft opgenomen, zegt hij dat Poetin de laatste autocraat is die oorlog, gevaar en dood aanbiedt. Rusland zou aan zijn voeten knielen. Dat is pertinente onzin. Niet iedereen in Rusland is het met deze oorlog eens. Dat een groot deel van de bevolking op Poetin stemt, komt doordat er geen alternatief is. De meeste Russen hebben de jaren negentig als een zeer negatieve tijd ervaren. Jeltsin liet het westen zijn gang gaan. De westerse kapitalist, maar ook de Russische graaier kon zijn slag slaan. De bevolking was de dupe. Miljoenen Russen zijn doodgegaan tijdens het bewind van Jeltsin. Rusland was in de uitverkoop. Poetin heeft dat teruggedraaid. Het is bovendien niet Poetin die oorlog biedt. Poetin heeft keer op keer gezegd geen oorlog te willen. Hij heeft keer op keer gewaarschuwd voor het gevaar wanneer Oekraïne besluit lid te worden van de NAVO. Er was zelfs een kans op de beëindiging van die oorlog in april vorig jaar, maar de Engelsen en Amerikanen floten Zelensky terug. Rusland heeft deze oorlog niet gewild. Daar zijn talloze bewijzen voor. Het zijn met name de Engelsen en Amerikanen die Oekraïne hebben willen opofferen voor hun grote doel: het vernietigen van Rusland. Brezinski heeft ooit gezegd en ik parafraseer: “Wie Oekraïne heeft, heeft toegang tot Rusland.

George Orwell heeft met zijn verhaal in Animal Farm inderdaad een parodie neergezet op het communisme, maar dat was niet het enige thema. Dit boekje schetst het gevaar dat schuilt in elke rebellie die meent de macht omver te willen werpen. De revolutionairen van vandaag zijn de machthebbers van morgen. Met ‘1984’ heeft Orwell het totalitarisme zichtbaar gemaakt. Overigens is 1984 geïnspireerd door ‘Wij’ van Zamjatin dat al in 1920 is geschreven. Datzelfde geldt ook voor ‘Brave new world’ van Aldous Huxley. Dat totalitarisme zien we niet alleen in Rusland of China. We zien het eveneens in het zogenaamde vrije westen. Het grootste gevaar wordt gevormd door Google, Apple, Microsoft en Facebook. Het zijn de regeringen die toestaan dat Het World Economic Forum onze agenda bepaalt, terwijl de leden van het W.O.F. niet zijn gekozen.

Kortom, Frans Cruls gaat mee in het narratief en maakt zich schuldig aan new speak. Zijn artikel is als een gordiaanse knoop waarin hij George Orwell misbruikt om de lezer te misleiden.

Hieronder het originele artikel.

Trance in Boom en steun in Kiev?

Menselijke behoefte aan strijd en opoffering in tijden van genot

Commentaar - 15/08/2023 Frans Crols - Leestijd 4 minuten

Het nazisme brak door omwille van genot als het hoogste goed in Europa. Oekraïne botst vandaag met dezelfde westerse wellust. Tomorrowland, Gay Pride, WeCanDance, Benenwerk, Lokerse Feesten, Antilliaanse Feesten, Pukkelpop zijn een swingende paternoster. Er gaat in Vlaanderen geen zomerweekeinde voorbij waar hossen, shaken, vrijen en een roes niet de etiquette zijn.

Van politieke stukken kunst maken

In maart 1940 schreef George Orwell een bespreking van Mein Kampf van Adolf Hitler. De eerste onverkorte vertaling in het Engels in 1939 van uitgever Hurst & Blackett was pro-Hitler en zwakte de woestheid van de Führer af. De tweede, een jaar later, draaide kazak en beklemtoonde dat de dictator onaanraakbaar was en dat de winst van de nieuwe vertaling bij het Rode Kruis gestort werd. En toen Hitler en Stalin in 1939 een niet-aanvalsverdrag sloten, was West-Europees links onthutst.

Wereldwijd is Orwell bekend door Animal farm (1945, tegen het stalinisme) en Nineteen eighty-four (1949, een wrang toekomstbeeld). Over politiek schrijven met literaire zwier? Wie het kon was deze Brit die van politieke stukken kunst wilde maken. Hij is blijvend actueel. Nieuwe levensbeschrijvingen van de anarchistische, antikapitalistische en anti-imperialistische auteur verschijnen jaarlijks. Orwell overleed in 1950 aan tuberculose.

De valsheid van hedonisme

Vroege foto’s van Adolf Hitler, in zijn eerste jaren als bruinhemd, hebben een grote overeenstemming met de huidige kop van Vladimir Poetin. De expressie van Hitler en Poetin is dat zij lijden onder verstikkend onrecht, zijn als gekruisigde christussen. De beide totalitairen zijn martelaars en slachtoffers.

Wat de beide heren voorts gemeen hebben — en wat actueel is in 2023 in een westerse wereld waar genot het hoogste goed werd (met het plechtige woord: hedonisme) — is hun kijk op de valsheid van de wellust

Wat de beide heren voorts gemeen hebben — en wat actueel is in 2023 in een westerse wereld waar genot het hoogste goed werd (met het plechtige woord: hedonisme) — is hun kijk op de valsheid van de wellust, de trance door dansen, drugs, seks.

Meer dan een ‘leuke tijd’

George Orwell (citaat uit de boekbespreking in 1940) zegt: ‘Bijna alle westerse denken sedert de laatste oorlog (1914-1918, nvdr), zeker het progressieve denken, veronderstelt stilzwijgend dat mensen niets meer verlangen dan gemakkelijkheid, veiligheid en het vermijden van pijn. In een dergelijke levensvisie is er geen plaats voor patriotisme en militaire deugden. De socialist die zijn kinderen ziet spelen met soldaatjes is ondersteboven maar hij vindt geen alternatief voor zijn kroost voor de tinnen militairen; tinnen pacifisten zijn geen vervanging. Hitler (je kan Poetin in de plaats schuiven, nvdr), omwille van zijn vreugdeloze aard, voelt met grote kracht dat mensen niet alleen comfort, korte werkdagen, hygiëne, geboortebeperking, en in het algemeen gezond verstand, beogen; zij willen, zeker tussendoor, strijd en opoffering, om niet te spreken van trommels, vlaggen en parades. Fascisme en nazisme zijn psychologisch dieper geworteld dan gelijk welke genotzuchtige levensvisie en praktijk.’ (Einde citaat.)

Hitler, Stalin en Poetin hebben hun macht vergroot door grote lasten te leggen op de schouders van hun onderdanen. Het progressistische van de jongste decennia en het kapitalisme van de jongste twee eeuwen heeft het parool: ‘Ik bied een leuke tijd aan.’ Poetin is de laatste autocraat in de rij van drie met de richtlijn: ‘Ik bied oorlog, gevaar en dood aan’, en Rusland knielt aan zijn voeten.

Wij amuseren ons kapot

83 jaar geleden schreef George Orwell waarheden die in 2023 actueel zijn. Terwijl de kans groeit van Donald Trump II — met diens voorspelbaar isolationisme, schrapping van dollars voor Oekraïne en de terechtwijzing voor Europa (het is jullie, niet ons probleem), plus het Oekraïense tegenoffensief sputtert — is de obsessie van West-Europa: lol, rock-‘n-roll en drift. Wij amuseren ons kapot. Trance op Tomorrrowland genereert meer Vlaamse media-woorden dan drones op Oekraïense flatgebouwen, hospitalen, crèches en havens.

Animal farm en Nineteen eighty-four werden voordien kapot gelezen, met ezelsoren, in het bijzonder in communistische Europa met de verzuchting: ‘Hoe kan hij het geweten hebben?’

Waarom vandaag verwijzen naar George Orwell? Inderdaad, om een verstandig citaat uit 1940, maar ook om zijn unieke stijl als politiek journalist en schrijver. Nooit volgde hij de mode en tijdig noemde Orwell bijvoorbeeld de succesfilosoof Sartre een windbuil. Tot 1989 vond iedereen hem zinnig en kende iedereen zijn naam want hij vatte de kern van het totalitarisme samen en dat verzwakte door de val van het IJzeren Gordijn. Animal farm en Nineteen eighty-four werden voordien kapot gelezen, met ezelsoren, in het bijzonder in communistische Europa met de verzuchting: ‘Hoe kan hij het geweten hebben?’ Na 1989 bleven Orwelliaanse regimes overleven in Noord-Korea, Cuba en China. Tot er vandaag nieuwelingen opduiken in Turkije en de illiberale staten.

De officiële socialisten wantrouwen

Wat was de leerschool van Orwell? Hij diende als imperiale politieman in Birma (nu Myanmar) en werd er strijdend anti-koloniaal, hij leefde als dompelaar (en journalist) tussen daklozen en krotten in Engeland en Parijs, hij vocht als vrijwilliger van de anarchistische POUM aan de republikeinse zijde in de Spaanse Burgeroorlog en publiceerde daarover het merkwaardige Homage to Catalonia. Spanje leerde hem Stalin en zijn trawanten te bekampen en de officiële socialisten te wantrouwen.

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

 

steun doorbraak

 

Europa, een valse belofte

  Dordrecht, 04 februari 2024 In de jaren dertig van de twintigste eeuw hield Stefan Zweig drie lezingen. De eerste vond plaats in 1932 ...